وقتی بزرگ شدیم و به مدرسه رفیتم
معلمانی بودند که همه جوره بچه ها را اذیت می کردند
هر کاری که می کردیم به ما سرکوفت می زدند
هر عیبی را هم ماهرانه پنهان کرده بودیم
به رخمان می کشیدند
اما در شهر،همه خوب می دانستند
شب که معلم ها به خانه می رفتند
زن های خیکی و روانی آنها
با مشت و لگد حالشان را به جا می آوردند.
ما هیچ جور پرورش افکار نمی خواهیم
ما هیچ جور تنویر افکار نمی خواهیم
در کلاس،گوشه و کنایه نیش دار، موقوف!
معلم ها،دست از سر بچه ها بردارید
آهای! معلم ها! دست از سر بچه ها بردارید.
همه ماجرا فقط آجر دیگری است در دیوار
و شما هم فقط آجر دیگری در دیوار هستید.

When we grew up and went to school
There was certain teachers who
Husr the children in any way they could
By pouring their derision
Upon any thing we did
And exposing every weakness
However carefully hidden by kids
But in the town, it was well known
When they got home at the night, their fat and
Psychophathic wives would thrash them
Within inches of their lives
We don’t need no education
We don’t need no thoght control
No dark sarcasm in the classroom
Teachers, live the kids alone
Hey! Teacher! Live the kids alone!
All in all it’s just another brick in the wall.
All in all you’re just another brick in the wall