دهان مملو از دروغ
مایل است چشمانت را سیاه رنگ کند
فقط آن‌ها را بسته نگه‌دار
به دعا کردن ادامه بده
فقط به صبرکردن ادامه بده

منتظر روزی هستی
روزی که هیچ‌وقت نمی‌آید
وقتی می‌ایستی و گرما را احساس می‌کنی
اما تابش آفتاب هرگز نمی‌آید
تابش آفتاب هیچ‌وقت نمی‌آید

از این طرف به آن طرف تو را هل می‌دهد
این بار، فقط بی‌حرکت بمان
در درونت پنهان شو
در وجودت سینه‌خیز برو
فرصت‌ات را خواهی داشت

خدایا، وادارشان می‌کنم تا بهایش را بپردازند
روزی آن را برگردانند
امروز را به پایان خواهم رساند
این روز تیره را رنگین خواهم کرد
[روزگار ناامیدی و بدبختی را به شادی تبدیل می‌کنم]

عشق، کلمه‌ای چهار حرفی است
اینجا هرگز از آن صحبتی نشده
عشق، کلمه‌ای چهار حرفی است
اینجا در این زندان

دیگر درد و رنج را تحمل نمی‌کنم
قسم می‌خورم به پایان برسانم‌اش
قسم می‌خورم!
خورشید خواهد درخشید
قسم می‌خورم!
قسم می‌خورم!

Artist: Metallica
Song: The Day That Never Comes
Album: Death Magnetic
Release Date: August 21, 2008
Genre: Heavy metal

Slash در طی آخرین تور Velvet Revolver شروع به طرح ایده‌های جدیدی نمود و بنا به گفته او، این آلبوم عطف به کارهای قبلی او در گروه Guns N’ Roses و Velvet Revolver است. او می‌گوید:

“در حقیقت هیچ جهت‌گیری مشخص و یگانه‌ای در این آلبوم وجود نداره. فقط می‌خواستم کمی از فضاهای سیاسی و دموکراسی که در یک گروه وجود داره فاصله بگیرم و ایده‌های خودم رو حکمفرما کنم. خیلی چیزا هست که آزادی انجام دادنش رو در حالت گروهی و جمعی ندارم.”

Slash قصد دارد برای هر یک از آهنگ‌های آلبوم خود از خوانندگان مختلف استفاده کند، اما لیست این خوانندگان را هنوز فاش نکرده است. او می‌گوید: “افراد این لیست همگی خوانندگان مشهوری هستند. همان‌طور که من در آلبوم بسیاری از خوانندگان و گروه‌های دیگر همکاری و نوازندگی کرده‌ام، این بار همه‌ی آن‌ها برای این آلبوم با من همکاری می‌کنند.”

اما Slash این را هم خاطرنشان می‌کند که در صورتی که گروه Velvet Revolver در آینده‌ی نزدیک جایگزینی برای Scott Weiland [خواننده‌ی گروه] پیدا کند، ضبط آلبوم سولوی خود را کمی به تعویق خواهد انداخت. این گروه برای جذب خواننده‌ی جدید اقدام به اجرای شوی تلویزیونی هم کرده است که در حال حاضر اجرای آن متوقف شده است؛ Slash می‌گوید:

“ما با کمبود استعداد‌های درخشان در این زمینه مواجه هستیم اما خوانندگان مطرح و مشهوری هم هستند که برای عضویت در این گروه علاقه نشان‌ داده‌اند و این امر ما رو بسیار شگفت‌زده کرده است. چند خواننده‌ی مطرح هستند که آمادگی خود رو اعلام کرده‌اند اما کار کردن با هر یک از این افراد مشهور برای ساختن آهنگ‌های اصیل و بی‌همانند بسیار مشکل و سخت هست برای این‌که صدای این افراد مشهور بسیار شنیده شده است و مردم با آن‌ها آشنا هستند. کیفیت خوانندگانی که ما به دنبال آن‌ها هستیم بسیار فراتره.”

این روزها Slash خودش را سخت مشغول کار در Studio کرده؛ قرار است در آلبوم ” Les Paul and Friends: A Tribute to a Legend” همکاری داشته باشد، و همچنین در آلبوم ” Along Came a Spider” از Alice Cooper و ” Rebel Road” از ” Edgar Winter” و آلبوم جدید ” Cypress Hill”.

همچنین قرار است ۱۵ نوامبر در the Rock and Roll Hall of Fame’s American Music Masters tribute to Les Paul اجرا زنده داشته باشد.

مثل همیشه گروه Oasis به Noel Gallagher تعلق داره، کسی که شش آهنگ از آلبوم جدید یعنی Dig Out Your Soul رو نوشته، و تقریبا هر کدام از آهنگ‌ها داری نشانه‌هایی از بهترین کارهای اولیه‌اش می‌باشند. بهترین‌ها در میان این آهنگ‌ها، آهنگ “Waiting for the Rapture” و “The Shock of the Lightning” دو آهنگی هستند در اولویت قرار دارند، همین‌طور آهنگ “Bag It Up” و “The Turning” که از دو آهنگ اولی فاصله چندانی ندارند. این‌ها، آهنگ‌هایی هستند که بزرگ‌ترین مشخصه‌های این آلبوم محسوب می‌شوند، و آن‌چه ما را تحت تاثیر قرار می‌دهد این است که Noel Gallagher هنوز هم می‌تواند آهنگ‌هایی بسازد که خودش ننوشته بلکه توانسته آن‌ها را از زیر خاک درآورد؛ بهتر بگوییم توانسته هوشمندانه و با خلاقیت خود عناصر و سبک‌های فراموش شده را زنده کند. شش آهنگی که او در این آلبوم نوشته، از قدرتمندترین کارهای او بعد از Morning Glory تا کنون محسوب می‌شود طوری که می‌توان گفت به تنهایی یک LP تمام و کمال نوشته است. این آلبوم، صدای یک گروه راک بالغ و بی‌قرار است؛ از صدای گیتار گرفته تا صدای خواننده‌ای که دیگر شباهتی به خواننده‌ی جوان پانک ندارد همه‌چیز با هم جور شده است.

بلوغ، برای گروه Oasis مفهوم بیگانه‌‌ای است. Dig Out Your Soul نمایانگر این است که Oasis با هوشیاری زیرپوستی خود دوباره ارتباط برقرار می‌کند، همان صدایی که برابر با صدای گروه Beatles (در اوسط کار گروه) و The Verve (در اوایل کار این گروه) بود.

Oasis در آلبوم “Dig Out Your Soul” به گذشته تاریخ درخشان موسیقی خود بازگشته، به طوری که می‌توان گفت این آلبوم دنباله دومین آلبوم آن‌ها “What’s the Story Morning Glory” است که Oasis با انتشار “Dig Out Your Soul” سه‌گانه‌ی کامل و فوق‌العاده موسیقی خود را که با آلبوم “Definitely Maybe” شروع شده به اتمام رسانده است. به بیان دیگر Noel Gallagher به منبع الهام جوانی خود در Songwriting بازگشته است.

مجله Billboard در مورد نقد این آلبوم نوشته:

Oasis در آلبوم Dig Out Your Soul ریشه‌های راک قدیمی خود را به نمایش می‌گذارد؛ اولین آهنگ این آلبوم بنام “Bag it Up” به آهنگ “Columbia” از اولین آلبوم آن‌ها یعنی “Definitely Maybe” عطف می‌شود.

Ryan Adams این آلبوم را با آلبوم Kid A‌ از Radiohead مقایسه کرده و گفته:

وقتی برای اولین بار آلبوم Kid A رو شنیدم گفتم خوبه اما هیچ نظری در مورد نوع این موسیقی نمی‌تونم بگم جز اینکه این آلبوم واقعا من رو به هیجان میاره، در مورد این آلبوم Oasis هم همین نظر رو دارم؛ این گروه در این آلبوم از دری عجیب وارد شده و خودش رو در اون غرق کرده و این بسیار شگفت‌انگیزه.

۰۱ - Encounters
02 - Seven Lives
03 - Touchness
04 - The Same Parents
05 - Fata Morgana
06 - Hell’s Heaven
07 - La Puerta del Cielo
08 - Distorted Love
09 - Je T’aime Till My Dying Day
10 - Déjà Vu
11 - Between Generations
12 - The Language of Sound

این آلبوم – که اولین آلبومی است که گروه در خانه خود، Iowa، ضبط می‌کند – با یک intro آغاز می‌شود که در آن خواننده و سردسته گروه یعنی Corey Taylor با صدایی که به تدریج بالا می‌رود و حالت هیجانی به خود می‌گیرد، با حالت خصمانه‌ای داد می‌زند: “خدایان و سیاست‌مداران شما کجایند؟” و “شما بی‌دلیل شورش می‌کنید زیرا هیچ دلیلی نمی‌بینید.”

اولین آهنگ کامل این آلبوم، “Gematria” نام دارد که شامل گیتار سولوهای دوتایی از Mick Thompson و Jim Root می‌باشد که در همان بین Taylor مکررا می‌پرسد: “چه اتفاقی می‌افتاد اگر خدا توجه و عنایتی نمی‌کرد؟”. و در همان حال صدای سازهای کوبه‌ای چندگانه، صدای بلندی تولید می‌کند.Taylor در طول آهنگ آمریکا رو مورد خطاب و دعوت قرار می‌دهد، و همچنین افکار او خیلی مبهم و دوپهلو نیستند.

“Sulfur” اولین آهنگی از این آلبوم است که صدای خواننده در آن صاف و ساده است، یعنی همان چیزی که در رگ‌های Taylor است و ریشه در گروه دیگر او یعنی Stone Sour دارد. این که گروه سعی می‌کند عنوان آهنگ را در متن Lyrics آورد، یک مورد کاملا مشهود است. آهنگ “Psychosocial” شامل ریتم‌های آهسته و پایین و کوبه‌ای است که به طور یکنواخت جریان دارد. آهنگ “Dead Memories” شامل یک قطعه پیانوی ملایم است و انقدر به طول می‌انجامد تا با صدای رعدآسای درامJoey Jordison شکسته و ریز ریز می‌شود. Joey Jordison یکی از پایه‌گذاران اصلی گروه است که از اولین آلبوم تا بحال گروه را همراهی کرده است، او از سبک black metal الهام می‌گیرد.

“Snuff”، آهنگی که در بین این شش آهنگی که پیش‌نمایش‌ داده شد، ملودیک‌ترین آن‌ها به شمار می‌رود و انگار که نیمه‌ی کامل‌کننده‌ی آهنگ Circle از آلبوم Vol. 3: (Subliminal Verses) باشد. این آهنگ اولین آهنگ کاملا اکوستیک گروه بشمار می‌رود. Taylor گفته که این بار برای تاثیرپذیری جهت نوشتن Lyrics ها به دنیای بیرون سر زده، اما آهنگ “Snuff” آهنگی است که نگاه به درون Taylor را آشکار می‌کند، او می‌خواند: “قلب من خیلی تاریک‌تر از این‌هاست که بخواهم نگرانش باشم” و “لبخند من خیلی وقت است که رفته.”

Slipknot یکی از گروه‌های اصلی است که در جشنواره Rockstar Mayhem که در نهم July برگزار می‌شود، شرکت دارد. انتشار آلبوم “All Hope Is Gone” برای ۲۶ام آگوست برنامه‌ریزی شده است.

امشب می‌خوای با معشوقت فرار کنی؟
در سایه‌ها گم بشی،
که همشون به شکل چاقوی ضامن‌دار درآمدند
بیا از چوبه دار عشق آویزان شویم

یا این‌که می‌تونیم اطراف رودخانه بگردیم
اون جا توی پارک یه باغی هست
زیر ستارگان، کنار خانه
هر جایی بهتر از این‌جاست

آه مریم مقدس، دستم را بگیر
روحانی خواهم شد، خدمتگذارت خواهم شد
همه کاری انجام میدهم
آه مریم مقدس، دستم را بگیر

سوار قطار نیمه‌شب می‌شویم
در ایستگاه خوابمان می‌برد
شراب زیاد، من رو دیوانه می‌کنه
و بعد از آن، مقصدمان را گم می‌کنیم

خوب، خیلی بد، کی توجه می‌کنه، همه چیز روبراهه
تا وقتی که ما با همدیگر بمانیم
در جهنم به گل رزی بارون می‌دهیم تا نور آفتابی شود

آه مریم مقدس، دستم را بگیر
روحانی خواهم شد، خدمتگذارت خواهم شد
همه کاری انجام میدهم
آه مریم مقدس، دستم را بگیر

Artist: Foxboro Hot Tubs
Song: Mother Mary
Album: Stop Drop and Roll!!!
Release Date: April 22, 2008
Genre: Garage rock

چهارمین آلبوم Coldplay به عنوان یک آلبوم سیاسی و دارای ریسکی بسیار زیاد معرفی شده، و همین دو مورد بسیار به چشم می‌آید. از این لحاظ می‌گویم دارای ریسک بسیار زیاد است چون Coldplay در این آلبوم روی لبه تیخ راه رفته و بسیاری از عناصری که قبلا در کارهایشان مشهود بوده را حذف کرده و در عوض عناصر جدید جایگزین کرده‌اند. این آلبوم در همان روز اول انتشار در بریتانیا ۱۲۵,۰۰۰ کپی و در سه روز اول ۳۰۲,۰۷۴ کپی به فروش رسید.

Viva la Vida or Death and All His Friends یا “زنده‌باد زندگی یا مرگ و همه‌ی دوستانش” با یک قطعه‌ای آغاز می‌شود که با گیتار نواخته نشده بلکه با سنتور ایرانی زده شده. تک‌آهنگ مهم این آلبوم یعنی “Violet Hill” صحنه‌ای را شرح می‌دهد که در آن “کشیشان به انجیل چنگ زده بودند/خالی‌کرده بودند تا تفنگ‌ها را آماده کنند.” نیمی از آهنگ‌های این آلبومی تصویری است از جنگ، در حالی که بقیه آهنگ‌ها در مورد بازگشت به سوی خداوند، مذهب و مرگ است. عکس روی جلد این البوم یک اثر از نقاش فرانسوی Eugène Delacroix است که یادآور انقلاب ۱۸۳۰ فرانسه است.

جالبه، نه؟ به اندازه‌ی کافی غیرعادی و مرموز هم هست. Viva la Vida تلاش Coldplay است برای برافراشتن ستونی پر از خلاقیت به دنبال رسیدن به موفقیت تجاری بسیار بزرگ و نقدهای واقعی. به جز منفعت رسانی به اسمشان، این آلبوم دارای انحراف خیلی زیادی نسبت به کارهای قبلی گروه نیست: هنوز هم ملودی‌های جذابی که در اجراهای زنده، فضای استادیوم رو پر می‌کند و قطعاتی که ما را وادار به خواندن آن‌ها همراه با آهنگ می‌کند، وجود دارد. و در حالی که این ریسک و آزمایش بزرگ، آلبوم جدید گروه را به جذاب‌ترین آلبوم آن‌ها تا به امروز مبدل می‌کند، پیام‌های سیاسی آهنگ‌ها بسیار مبهم است و دارای اندازه‌ای فراتر از چهارچوب آهنگ‌هاست.

Coldplay به سراسر دنیا سفر کرده و برنامه اجرا کرده است. رهبر گروه یعنی Chris Martin، سراسر آفریقا را با Oxfam (اتحادیه بین‌المللی مبارزه با فقر) گشته است. بنابراین منطقی است که این آلبوم از عنوان تا خود آهنگ‌ها دارای بازتاب‌هایی از پایگاه هوادارن متنوع و سراسرجهانی است، جمعیت هوادارانی که آلبوم ۲۰۰۵ گروه بنام ” X&Y” را آلبوم شماره یک در بسیاری از کشورها کرد، که به جز ایالت متحده و بریتانیا دامنه‌ی آن حتی به لبنان، شیلی، مالزی و تایلند هم رسید. آهنگ ” Cemeteries of London” (آرامگاه‌های لندن) یک سرود مردمی انگلیسی است که آغاز سیر و سیاحت در حیاط خلوط Coldplay است، با تصوراتی از یک رودخانه: “جایی که روح‌های دوران ملکه ویکتوریا دعا می‌خوانند.” ملودی آهنگ “Strawberry Swing” دارای ریتمی ملایم و شادی‌بخش است که از موسیقی ژاپنی تاثیر گرفته‌شده است. آهنگ ” Yes” دارای ریتمی عربی آمیخته‌ با ویولن است. Colplay تهیه‌کننده‌ای بنام Brian Eno، که یکی از گران‌ترین تهیه‌کننده‌ها است را انتخاب کرد. البته در لیست Coldplay تهیه‌کننده‌هایی از جمله Markus Dravs که با Björk و Arcade Fire هم کار کرده، موجود بود. Eno همان کسی است که روی آلبوم‌های The Unforgettable Fire و The Joshua Tree از گروه U2 کار کرده-همان گروهی که Coldplay به آن احترام می‌گذارد و سعی می‌کند از آن تاثیر بگیرد-به هر حال در این موقعیت، گزینه Eno برای تهیه‌کننده‌گی این آلبوم مناسب به نظر می‌رسید.

بسیاری از بازتاب‌های صدای U2 در Viva la Vida وجود دارد، و بیشتر از همه صدای گیتار Jonny Buckland. مهمترین لحظه‌ی پاپ این آلبوم ممکن است آهنگ “Lost!” باشد، که آهنگی است در مورد ایستادگی در برابر عادات و مشکلات که دارای قسمتی هیجان‌انگیز است: “هنوز چیزی که دنبالشم رو پیدا نکردم”. این آهنگ بر پایه‌ی صدای ارگ کلیسایی، یک kick drum (بیس درام) و مقداری صدای کف‌زدن و گیتار سولوی شبیه به سبک Edge است. “Chinese Sleep Chant” که آهنگی پنهانی در ادامه آهنگ “Yes” است دارای چنان کوردهای خشن و تند است که فریادهای Martin را می پوشاند.

یکی از ویژگی‌های شاخص Chris Martin اخلاق ضد ستاره‌ی راک بودن اوست که باعث می‌شود طرفداران زیادی آهنگ‌های او را درک کند و وقتی Martin در مورد درد، آرزو و امید می‌خواند، احساس کنند که این آهنگ‌ها در مورد خودشان نوشته شده. چیزی که باعث می‌شود Martin به یک خواننده‌ی فوق‌العاده مطرح شود، قابلیت‌های او در دیگر زمینه‌های موسیقی است از جمله کار روی یکی از آهنگ‌های Jay-Z و آهنگ “Homecoming” از Kanye West. او دارای توانایی شگفت‌آوری برای خارج شدن از قالب‌های مختلف حتی از قالب آهنگ‌های خود است.

اما یک چیز وحشتناک در مورد عدم وجود شفافیت در پیام‌های سیاسی او دیده می‌شود. او در آهنگ ” Violet Hill” اظهار می‌کند: ” نمی‌خوام یک سرباز باشم/کسی که کاپیتان چند کشتی درحال‌غرق/او را برای آینده دور نگه می‌دارد”-بعد از آن اضافه می‌کند: “مرا با لباس ضدگلوله دفن کن”. در آهنگ ” Lovers in Japan” او بیان می‌کند: “سربازان، شما مجبورید سرباز باشید/بعضی وقت‌ها حق، باطله”. آیا این جمله پیام صلح است یا تشویقی برای شوالیه‌های سلحشور؟ یا اینکه می‌تواند هر دو مورد باشد؟ همینطور عنوان آهنگ می‌تواند در مورد پایان یک امپراطوری باشد. اما قسمت تکرارشونده نمایان آهنگ ” Viva la Vida” – که در آن Martin می‌خواند: “ناقوس‌های اورشلیم را می‌شنوم که در حال نواختنند/همسرایان Roman Calvary آواز می‌خوانند” – شعار اتحاد یک امپراطوری مسیحی است.

Coldplay می‌خواهد طرفداران خود در سراسر دنیا را با هم متحد کند.

Artist: Coldplay
Album: Viva la Vida or Death and All His Friends
Release Date: 12 June 2008
Styles: Adult Alternative Pop/ Rock, Alternative Pop/ Rock

این آهنگ حمله‌ای است به توتالیتاریانیسم شرقی (تمرکزگرایی) و خود ستایی غربی، و در بین این دو، اشاره مستقیم به دخالت نظامی آمریکا. Lyrics این آهنگ اشاره دارد به طرز تفکر بیهوده‌ی جوان آمریکایی و معتقد بودن به عدالت وتقوى خودی - (پس تو در مدرسه بودی/برای یک سال یا دوسال/فکر می‌کنی همه چیز رو دیده‌ای/ در ماشین پدرت/داری به رفتن فکر می‌کنی…) – و مقایسه شیوه‌های زندگی با نمایش حیوان صفتی رژیم Cambodia (بسیارخوب، تو سخت‌تر کار می‌کنی/ با تفنگی روی دوشت/برای یه کاسه برنج در روز/برده‌ی سربازان شدی/تا زمانی که از گرسنگی بمیری/بعد از اون، سرت به سیخ کشیده می‌شود).

بقیه اعضای گروه در سال ۲۰۰۱ بخاطر کنترل آثار گروه از Jello Biafra (خواننده) شکایت کردند، چون او از فروش آهنگ “Holiday In Cambodia” به Levi’s برای استفاده در تبلیغات خودداری کرده بود. او مخالفت کرده بود چون باور داشته تجارت آن‌ها ناعادلانه است و کارگران زیادی را اسیر خود کرده.

این اهنگ توسط گروه‌های دیگری هم بازخوانی شده که آخرین بازخوانی مربوط می‌شود به همکاری Foo Fighters و Serj Tankian (خواننده سابق گروه System of a Down) در مراسم ام تی وی ۲۰۰۷/

همین طور این آهنگ در بازی ویدویی Guitar Hero III: Legends of Rock ظاهر شده است.

دانلود کنید: Holiday in Cambodia

Artist: Dead Kennedys
Song: Holiday in Cambodia
Album: Fresh Fruit for Rotting Vegetables
Release Date: May 1980
Writers: Jello Biafra/Dead Kennedys
Genre: Punk rock, Hardcore punk

متالیکا با تهیه‌کننده مشهور و توانا “Rick Rubin” در آلبوم جدید به سمت Speed Metall باز می‌گردد.این همان توصیه‌ای بود که Rick Rubin دو سال پیش به گروه کرد، وقتی Metallica می‌خواست نوشتن آهنگ‌های آلبوم جدید را آغاز کند. Rick Rubin می‌گوید:

من به گروه گفتم، تصور کنید شما متالیکا نیستید، و هیچ آهنگ معروفی برای نواختن ندارید، و برای مسابقه بین گروه‌های راک باید چیزی ارائه دهید. آن‌وقت شما چه چیزی اجرا می‌کردی؟

James Hetfield در مورد این گفته‌ی Rick Rubin می‌گوید:

این واضح‌ترین چیزی بود که ما بهش فکر نکرده بودیم و نمی‌دیدیمش.

Rick Rubin یکی از دوستان و هواداران نزدیک گروه هست که برای اولین بار می‌خواهد آلبومی از Metallica را تهیه‌کننده‌گی کند، خوب به این موضوع توجه کنید.

این آلبوم که هنوز اسمی برای آن انتخاب نشده قرار است در September امسال توسط Warner Bros. منتشر شود. این اولین آلبوم گروه بعد از ۵ سال سکوت است (یعنی از سال ۲۰۰۳ که St. Anger را منتشر کردند)، که شامل اولین همکاری Robert Trujillo (بیسیست) در ضبط است، کسی که از February سال ۲۰۰۳ به گروه پیوست. این یک بازگشت بسیار خوب به آثار ماندگاری چون Ride the Lightning (آلبوم سال ۱۹۸۴) و Master of Puppets (آلبوم سال ۱۹۸۶) است.
Lars Ulrich (درامر گروه) می‌گوید:

Rick Rubin گفته که آلبوم تمام و کمالی از Metallica خواهد ساخت. قدمی آن طرف‌تر از بکارگیری عناصری که ما رو به اوج می‌رسونه.

هنوز هیچ نام رسمی برای آهنگ‌ها انتخاب نشده است. یکی از آهنگ‌های این آلبوم که، James در آن این عبارت را می‌خواند “Hunt you down all nightmare long”، آهنگی را شاهد هستیم با صدای گیتاری وقفه‌دار بین ریتم‌های پیوسته و صدای درام دو ضربه‌ای و بلند Ulrich.

یکی دیگر از آهنگ‌ها، ترکیبی است از قسمت تکرار شونده خشن، ریتم‌های جذاب و ضربه‌ای و صدای اعتراض Hetfield که می‌گوید: (”Suicide, I’ve already died/It’s just the funeral I’m waiting for”). و سومین آهنگ یادآورنده‌ی تم And Justice for All هست با یک ریتم نظامی غالب که در آن Hetfield می‌خواند: “What don’t kill ya makes ya more strong”. Hetfield در مورد این آهنگ می‌گوید: “این آهنگ من رو یاد متالیکای قدیمی می‌اندازه، اما این دفعه با معنای بسیار گسترده‌تر.”
Metallica تغییر کرده است، دیگر آن گروهی نیست که نزدیک بود در حین ضبط آلبوم St. Anger از هم بپاشد. Rick Rubin در مورد مستند Some Kind of Monster می‌گوید: “چیزی که در این فیلم دیدم باعث شد خیلی عصبی بشم، اما با تمام این مسائل یک نیروی متحد و یکپارچه حس می‌کردم.” Hetfield، در وسط ضبط آلبوم St. Anger به مرکز ترک اعتیاد رفت. و بعد از آن متالیکا هفته‌های متمادی روی آن آلبوم کار کرد تا مدت زمانی که از خانه دور هستند را به حداقل برسانند (هر چهار عضو گروه حالا دیگر پدر شده‌اند).

Ulrich می‌گوید: “آلبوم‌های دهه ۹۰ خیلی هم باحال نبودند، اما در مورد این یکی آلبوم، ما به همدیگه قول دادیم تا جایی که امکان داره اثر عالی به نمایش بگذاریم.”

برای این منظور، طبق معمول دموهایی ضبط کردند و برای افراد دیگر پخش می‌کردند تا نظر آن‌ها را جویا شوند. بعد از آن Hetfield و Ulrich شروع به نظم دادن و شکل‌دهی به این دموها می‌کردند، همان دو عضوی که از زمان شکل‌گیری گروه در سال ۱۹۸۱ تاکنون نویسندگان اصلی آهنگ‌ها بودند. در کل حدود ۲۶ آهنگ آماده کردند و بعد از آن حدود نیمه‌ای از این آهنگ‌ها که ارزش ضبط کردند دارند را انتخاب کردند. Rick، گروه را در California هر از چند هفته‌ای ملاقات می‌کرد تا به کار‌هایی که انجام دادند گوش کند و به گروه بگوید چه چیزی کم است یا چه چیزی اشتباه است.

Hammett می‌گوید: “موارد زیادی بود که من و James مرتبا از همدیگه می‌پرسیدیم حالا این ریتم قراره به کجا برسه؟، مرتبا جای عناصر را عوض می‌کردیم.”

Ulrich می‌گوید: “Rick به این توجهی نمی‌کنه که آیا ما آهنگ رو کاملا درست اجرا می‌کنیم یا نه، او به این توجه می‌کنه که آبا ما با همدیگه هماهنگ هستیم یا خیر. بعضی وقت‌ها میشه که به ما میگه: “شما رفقا خیلی باحالین.” یا اینکه: “شماها خیلی ضدحالین. اگه دفعه بعدی نتونستید با هم جور باشید، جمع کنین برین خونه‌هاتون.”

Hetfiled سرانجام در February امسال شروع به خواندن روی آهنگ‌ها کرده است. او می‌گوید هنوز کاملا مطمئن نیست که Lyrics ها در چه موردی هستند-”مثل تصویر بزرگی می‌مونه که بعد از یک‌سال به شفافیت می‌رسه”-اما می‌داند که شیوه‌ی نگارشش نسبت به آهنگ‌هایی که در اواسط دهه هشتاد می‌خوانده، مانند “Damage, Inc” و “Whiplash” خیلی فرق کرده است.

اجراها به ترتیب زیر می باشد:

June 5 - Skive Beach Party Festival, Skive, Denmark
June 6 – Rock in Rio, Lisbon, Portugal
June 7 - Festimad Sur 08 Festival, Madrid, Spain
June 13 – Provinssirock Festival, Seinajoki, Finland
June 14 - Hultsfred Festival, Hultsfred, Sweden
June 15 - Greenfield Festival, Interlaken, Switzerland
June 20 - Heineken Jammin Festival, Venice, Italy

در تاریخ۲۱، ۲۷ و ۲۸ ژوئن به ترتیب در برلین، مونیخ و دوسلفورد آلمان اجراهایی خواهند داشت.
و همچنن در تاریخ ۲۹ ژوئن در میلتون کینز انگلستان با همراهی jay-Z برنامه دیگری اجراخواهند کرد.
و آخرین اجرای گروه در ۱۲ جولای و در تورنتو ی کانادا خواهد بود.